174 Dienstverlening uitgebreid

Omdat het rondrijden in de wwe een lucratieve business is, (er zijn niet voor niets concurrenten van de wegenwacht op het toneel verschenen), hebben we besloten de dienstverlening op een nog hoger plan te trekken.
Wel wilden we dezelfde doelgroep bedienen. Een advertentie op marktplaats zette mij aan het denken.

Dit was niet de goede keuze, de afgelopen maanden meldde zich niemand aan de deur terwijl het bedrag dat we rekenen zeer bescheiden is.
Dan de volgende advertentie:

Bondskampeerplaats. Wij hebben achter het huis weliswaar een behoorlijk grasveld maar a. dat is gemeenschappelijk en b. de gemeente geeft geen vergunning.
Bondsrijwielhersteller. Gezien de desillusie met de pomp, geen optie.
Bondscafe. Krijg ik er niet door.
Bondsvacantieoord. Vakantie schrijf je met een k.
Bondshotel. Hoezo 'ik vertrek'. Lekker thuis mensen ontvangen (wij hebben een ruime logeerkamer met een eenpersoonsbed en een onderschuifbed) op eigen terrein.
Niet langer nagedacht en voila:

Wij voeren wel een selectief toelatingsbeleid (zo lang als dat mag), en geven hieronder een indruk van de gasten die wij verwachten.

Een haal en breng service behoort tot de mogelijkheden.

 We wachten in spanning af.

173 Zonde

Omdat ik de laatste dagen al pompend door het leven ging (pompend remmen, om toch nog druk op de remklauwen te krijgen) besloot ik een nieuwe HRC (Hoofd Rem Cylinder) te gaan kopen bij mijn favoriete leverancier. Klinkt altijd goed zo'n afkorting, 'deskundigen' spreken altijd over de HC wanneer zij de Hoofd Conducteur bedoelen.

Ziet er zo uit:

in onderdelen. Al die losse delen kun je kopen als revisieset maar dat wordt zwaar afgeraden. Remmen zijn van tijd tot tijd best belangrijk en daar moet je niet op bezuinigen.
Tot zo ver is het verhaal wwe gerelateerd, de HRC is gemonteeerd en het pompen is afgelopen.
Op de heenweg stuitte ik op een versperring die door de Hermandad, voor de jongeren onder ons, de pliesie, was opgeworpen vanwege een brandende auto. Waar precies en wat voor auto zie je hier:
(eigen foto met de nieuwe iphone, het wit is schuim, onder de auto nog vlammetjes van lekkende benzine)

De eigenaar die er bijstond was erg onthutst, hij was er 10 jaar mee bezig geweest om de wagen in deze staat te krijgen en hij was nu onderweg naar een auto bekleder. Het afgelopen weekend had hij nog aan de auto gesleuteld. Wat precies heb ik maar niet aan hem gevraagd. Maar ik leef met hem mee.
Meer en betere foto's hier:

Regio15

Straks een proefritje met de nieuwe remmen, moet ik misschien weer een stukje schrijven......

Ik hoop het niet, geen nieuws is dus goed nieuws.

172 Hoe ik de wwe-sleutels kwijtraakte boven(!) het IJsselmeer

Er zijn niet veel manieren om dat te laten gebeuren, een manier is vanuit een vliegtuig. Hier het verhaal.

Het vliegtuig:

Een Cirrus SR 20.

Een van de bijzonderheden van dit vliegtuig is dat het in noodgevallen kan dalen aan een parachute.
Daar zijn beelden van op internet maar of je daar nu vrolijk van wordt........
(Klik op de afbeelding om te huiveren).

Maar goed, zo erg was het in ons geval niet.

De checklist:

Volledig (een enorme hoeveelheid punten)

en een uittreksel:

en het gaat in deze om punt "3: Doors closed and latched." Dat waren ze wel degelijk: dicht en vergrendeld. Maar door een mankement bleek de vergrendeling van de deur aan de passagierskant aan de onderzijde niet goed te werken. Niet te zien voor de piloot, wel voor de passagier maar die heeft meer verstand van ww-eenden.
Na het opstijgen werd het door de herrie en kou duidelijk dat er een kier bij de deur zat die er niet hoorde. Een non issue, geen reden om terug te keren. Een paar jassen ervoor en doorgaan.
Juist met mijn jas (met de autosleutels) ging het mis.
Het plaatje laat het zien:

Het drukverschil in de cabine en de plek boven de vleugel was blijkbaar zo groot dat de jas met enorm geflapper naar buiten werd gezogen. En dat op 500 meter boven het IJsselmeer.

De gevolgen:

De jas is en blijft weg. De wwe moest op het vliegveld met behulp van wat verbindingen buiten het contactslot om gestart worden. En, zo als het een eendrijder betaamd, moest ik met een bezinestand onder de nul naar huis rijden. Dat lukte. Het waren de enige sleutels dus het zal wel een ander contactslot worden. En de tankdop moet er af. Gaat wel lukken.

Bonus:

Om een beetje bij te komen van het verhaal en weer wat dichter bij de wegenwacht te komen, dit prachtige lied:

 

Tot een volgend avontuur.

171 Wegenwachteend te koop

Nee, niet die van mij!

Die stond vorig weekend nog in Kevelaer:

onder het bordje Bury St. Edmunds-Strasse. Bury is de zusterplaats van Kevelaer en is de geboorteplaats van Lydia. Wie is Lydia ook weer?

Dit is Lydia, momenteel te koop bij hoffmann voor een belachelijke hoge prijs.

Welke is dan wel te koop?
A. De originele wegenwacht eend van Cor (gele rijder).

 Cor heeft een luxeprobleem: te veel Citroëns.

B. Een andere gele rijder met hetzelfde probleem is Meint.
Meint adverteert bij  Speurders

Via intypen van het kenteken bij de RDW zijn de voertuiggegevens in te zien.

Hartelijk welkom als nieuw lid van De Gele Rijders!

En Meint bracht mij op een idee. Een echt overzicht(je) van de bouw van de wwe had ik niet.
Dus wat foto's op een rijtje gezet en er een albumpje van gemaakt.
Hier te zien:

bouw wwe 2012

Veel kijkplezier.

170 Teken van Leven

Niet dat er niets is gebeurd de afgelopen tijd, maar afgelopen weekend een hoogtepunt(?).

Zelfs TV-West pakte groots uit met een verslag onder de titel:

Nostalgisch blik in het centrum van Voorschoten

ZIEHIER

en de wwe er even uitgelicht:

 Ingeklemd tussen een Amerikaan zonder vooruitzichten en een boom. Maar dat blik! Links op de voorgrond in zijn geheel te zien (met vlag), rechts nog een glimpje van het tweede blik.

De titel had eigenlijk in het meervoud gemoeten: "nostalgische blikken".

De jury had er oog voor, de tweede prijs in de categorie vrachtvoertuigen!?

Maar net als Dafne schippers:

18 aug. 2016 - Dafne Schippers: 'Absoluut geen' vreugde over zilver. Ze gooide haar spikes woedend tegen de grond na een blik op het scorebord.

reageerde ik teleurgesteld.

 

 Eerder op de dag was er al iemand langsgelopen die de zelfbouw echt helemaal niets vond. Zijn voorkeur ging uit naar een Volkswagen Kever die verderop in de straat een beetje stond te vergaan. Maar helemaal origineel! Niets aan veranderd! Door de tand des tijds in deze toestand gebracht! Zo mooi!

Nou, dan heb ik er nog wel een voor deze mijnheer.

Teleurgesteld zijn we naar huis gegaan.

169 Lekker

Lekker eten na afloop: barbecue georganiseerd door 'de dorstige types'. Klinkt al goed en dat was het ook. Lekker zitten in een mooie omgeving en van tijd tot tijd een stukje vlees pakken met een drankje er bij. Klasse geregeld!

Na eerst een route uitgezet te hebben met een oversteek waarvan op het laatste moment bleek dat er niets groter dan motorfietsen bediend werden, werd tot het rijden van de volgende route besloten:

Lekker interessant hoor ik u denken maar dan moet je deze route zelf maar eens rijden. Schitterende omgeving:

Vòòr vertrek zijn de statiefoto's genomen die wellicht te zijner tijd gepubliceerd worden in de NRC of Volkskrant bijlage.
De fotograaf verwoordde het netjes: hij is op zoek naar een tijdsbeeld waarin groepen worden gefotografeerd die serieus met hun hobby bezig zijn. (Malloten).
Kijk eens hoe serieus:

Aanstaande zondag (19 juni)  wederom een optreden, in Lelystad.
Lees

dit wervende stukje 

en ik weet zeker dat ik u a.s. zondag zie. Zelfs voor vliegtuig enthousiasten is er iets geregeld. En het wordt mooi weer. En gratis toegang. En de gele rijders zijn er. En er zijn wat wegenwacht gadgets te verdelen. Tot zondag.

168 Jaarlijkse rit der gele rijders

Elk jaar weer een feest, afgelopen jaar niemand in het water gereden maar er ging voor de rest genoeg mis om er weer een genoeglijke dag van te maken. A.s. zaterdag 28 mei.

Dit maal een bijzonder startpunt:

Rijdend Unifil Museum De Dorstige Types

Spijksedijk 48
4207 GN  Gorinchem
0183 625 777

De gele rijders zijn er van af 10.00 uur en vertrekken om ca. 1200 uur voor een rondrit. De eindbestemming is weer het Museum.
Voor de leden, gaarne nog even repeteren:

Bondslied

Wellicht een hoogtepunt wordt de fotosessie van Lars:

"

Namens fotograaf Lars van den Brink wil ik informeren naar mogelijkheden tot fotografie van jullie vereniging Wegenwacht Voertuigen (De gele rijders).

Lars werkt aan een fotodocument over bijzondere verenigingen die de schoonheid van onze Nederlandse geschiedenis laten zien. Denk hierbij aan alles wat met de Nederlandse geschiedenis te maken heeft, de Middeleeuwen, Tweede Wereldoorlog, de Romeinen, de disco van de jaren 80.

Ik zou willen vragen of jullie het leuk vinden te worden geportretteerd als groep (inclusief auto’s en passende kleding) en te worden toegevoegd aan de fotoserie?

Het fotodocument zal worden aangeboden aan Volkskrant Magazine en kan zorgen voor een mooie naamsbekendheid van jullie prachtige vereniging.

". 

Als individu heb ik de top al bereikt, van het feestje rond het 70 jarig bestaan is een poster gemaakt.

De directie van de ANWB wilde graag met mij op de foto, normaal doe ik zulke dingen niet maar voorruit.

Tot ziens op 28 mei a.s.